Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Κοπή πίτας JDMteam 2015 // 5η χρονιά JDMteam


Τοποθεσία: Κανάλι Πρέβεζας, Friends Cafe, Κεντρική Πλατεία Καναλίου

Ημερομηνία: Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015 Ώρα: 12:00


Για μέλη από Άρτα: Συνάντηση 11:30 στο κατάστημα JUMBO (Λούρος). 
Για μέλη από Ιωάννινα, Β. Ελλάδα: Συνάντηση 10:00 στο ζαχαροπλαστείο «Τριανταφύλλου» επί της εθνικής οδού Ιωαννίνων – Άρτας.
Για μέλη από Λευκάδα – Πρέβεζα: Συνάντηση 12:00 στο δημαρχείο Καναλίου (επί της εθνικής οδού) ή στο μαγαζί απευθείας.
Για μέλη από Κέρκυρα - Ηγουμενίτσα: Συνάντηση 12:00 στο δημαρχείο Καναλίου (επί της εθνικής οδού) ή στο μαγαζί απευθείας.

Περισσότερες πληροφορίες:
jdmteam@hotmail.com
jdmteam.blogspot.com
jdmteam.forumgreek.com
Facebook: JDMteam

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

"Απ' το χώρια στο μαζί και πίσω"

Περίεργοι οι άνθρωποι. Παρορμητικοί στις συμπεριφορές, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Θυμάμαι παλαιότερες εποχές με πιο πολύ ανεμελιά, δίχως τόσα πράγματα γύρω μας κι όμως αυτό το ένα που λείπει σήμερα, το είχαμε καθημερινά. Το χαμόγελο, την αγάπη, την ανάγκη να μιλήσεις. Ξαφνικά, κλειστήκαμε σε εμάς, στον εαυτό μας ή έτσι θέλουμε να λέμε. Βέβαια, το βράδυ του Σαββάτου, θέλουμε παρέα, θέλουμε πολλά, αλλά για λίγο. Γιατί το ξημέρωμα θέλουμε μόνο τον εαυτό μας.


Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

-Η αγάπη αεροπλάνο-


"Η αγάπη είναι υποκειμενική, διαφέρει για τον καθένα. Διαφέρει σε μορφή, ένταση, σε πρόσωπο, σε διάρκεια, σε όλα. Η αγάπη για εμένα είναι σαν τα αεροπλάνα που πετάνε ψηλά. Τα βλέπεις και τα ακούς, αλλά ο ήχος σε ξεγελάει με το που μπορεί να είναι. 

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

"Σάκος"

Ταξίδια, πάντα τον ηρεμούσαν. Είχε κάνει πολλά, άλλοτε μικρά, άλλοτε μεγάλα. Τα περισσότερα μοναχικά. Δεν υπήρχε κάποιος στην διπλανή θέση. Συνήθως το πρόσωπο αυτό, το έβρισκε στον προορισμό (γυναικείο τις περισσότερες φορές). Κι όμως, ποτέ δεν ήταν μοναχικά γι' αυτόν.

Σε κάθε ταξίδι έπαιρνε μαζί του ένα σάκο με ελάχιστα πράγματα. Δεν χωρούσαν και πολλά, όχι λόγω μεγέθους, αλλά ήταν οι αναμνήσεις, οι σκέψεις, τα «θέλω», όσα ήθελε να πει και δεν τα άρθρωνε ποτέ. Ήταν τόσα πολλά που τα ρούχα αναγκαστικά ήταν δύο αλλαξιές.

«Και γιατί δεν τα λες». Να πει τι; Όταν καταλαβαίνει από τις κινήσεις και τη συμπεριφορά των άλλων τι γίνεται, γιατί να αναλωθεί σε εξηγήσεις και έκφραση αυτών που θέλει. Πάντα μιλούσε λίγο, όταν όμως ερωτευόταν, αγαπούσε, δε μιλούσε καθόλου. Περίμενε, περίμενε να βρει λίγο χώρο για να βάλει τον σάκο και όταν ο καιρός δεν ήταν βροχερός και δεν φυσούσε, άνοιγε δειλά - δειλά το σάκο. Δεν το φόβιζε η βροχή ούτε ο αέρας, τον φόβιζε πως επιδρούσαν αυτά στους ανθρώπους. Θολή η εικόνα στην βροχή κι ο αέρας ικανός για να πάρει όσα είχε ο σάκος πιο πέρα απ' όσο θα ήθελε.

Τα σαββατοκύριακα δεν κοιμόταν πολύ, πάντα επιδίωκε να ταξιδεύει τότε. Δεν ήθελε να κοιμάται, τον κούραζαν οι σκέψεις πια. Στα 24 είχε δει πολλά, είχε κατασταλάξει, αλλά επέμενε ο σάκος να είναι ο ίδιος.

Καταλάβαινε ότι αυτό που ζητάει είναι δύσκολο, όταν οι φακοί επαφής που φορούσε του έτσουζαν τα μάτια και τα έβλεπε όλα θολά. Τους πετούσε, φορούσε τα γυαλιά και η εικόνα ήταν η ίδια στο διάστημα μέχρι να τα φορέσει, θολή. «Δεν είναι η ζάλη που σου θολώνει την εικόνα φίλε, είναι η ίδια η εικόνα που είναι θολή."